كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
213
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بشارت ده منافقان را بر سبيل تحكّمست يا خير كن بجاى بشارت بِأَنَّ لَهُمْ بهآنكه مر ايشان راست عَذاباً أَلِيماً عذاب دردناك الَّذِينَ و منافقان آنانند كه يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ مىگيرند كافران را أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ دوستان بدون مؤمنان أَ يَبْتَغُونَ آيا مىطلبند عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ نزديك كافران از دوستى ايشان ارجمندى و قوت فَإِنَّ الْعِزَّةَ پس به درستى كه عزت لِلَّهِ جَمِيعاً مر خداى راست همه و هرك را عزّتى رسد ازو رسد و او دوستان خود را منشور عزّت داده كه وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ و به درستى كه خدا فرستاد بر شما اى مؤمنان فِي الْكِتابِ در قرآن حق سبحانه در مكه آيتى فرستاد كه با خوضكنندگان و مستهزيان قرآن نشست و برخواست نكنند و اين آيت آنست كه وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ الآية اينجا در مدينه تذكير آن مىنمايد و مىگويد كه خدا در قرآن فرستاده بود كه أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ به درستى كه چون بشنويد آياتِ اللَّهِ آيتهاى خدا را از قرآن كه يُكْفَرُ بِها كفر آورده شود بدان وَ يُسْتَهْزَأُ بِها و استهزا كرده شود به آن فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ پس منشينيد با كافران و مستهزيان حَتَّى يَخُوضُوا تا وقتى كه خوض كنند و شروع نمايند فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ در سخن غير استهزاء إِنَّكُمْ إِذاً به درستى كه باشيد آن هنگام كه نشست و برخواست كنيد با ايشان مِثْلُهُمْ مانند ايشان در گناه زيرا كه قادريد بر اعراض از ايشان و انكار بر ايشان و با وجود اين راضىايد بصحبت ايشان إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ به درستى كه خدا جمعكننده منافقانست وَ الْكافِرِينَ و ناگرويدگان فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً در دوزخ همه ايشان را الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ آنان كه انتظارى مىبرند بشما وقوع نكبتى را فَإِنْ كانَ لَكُمْ پس اگر واقع شود شما را فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ فتحى و نصرتى از نزديك خدا قالُوا گفتند منافقان مر شما را أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ آيا نهبوديم با شما و مددگارى نكرديم پس سهم ما از غنيمت بدهيد .